Na de storm op de internationale kapitaalmarkten, komt voor de werknemers vooral de tornado van de economische crisis hard aan. Na opeenvolgende jaren van deregulering en flexibilisering blijkt de Europese economie en arbeidsmarkt niet langer bestand tegen een storm van deze omvang. En ook het Belgische welvaartshuis is niet langer volledig waterdicht voor massale ontslagen, armoede en bestaansonzekerheid. In schril contrast met de steun aan noodlijdende banken, zijn de (Europese) economische herstelpakketten vooral ‘too little, too late’, te weinig gecoördineerd en niet fundamenteel van inslag.
En toch biedt deze crisis kansen. In het bijzonder de linkerzijde moet in de aanpak van de crisis het verschil kunnen maken. Tenminste, wanneer ze zich niet beperkt tot het oplappen van schade aan het liberale bouwwerk maar wanneer ze –integendeel- een radicale economische heropbouw in het vooruitzicht stelt. Gefundeerd op sociale en groene grondvesten en gespreid over een periode van vijf jaar, moet links de maatregelen bepleiten en uitvoeren die het uitzicht van onze economie voorgoed zullen wijzigen. Heropbouwen dus in plaats van heroplappen, met het oog op een betere –sociale, groene en duurzame- toekomst.
Meer lezen
En toch biedt deze crisis kansen. In het bijzonder de linkerzijde moet in de aanpak van de crisis het verschil kunnen maken. Tenminste, wanneer ze zich niet beperkt tot het oplappen van schade aan het liberale bouwwerk maar wanneer ze –integendeel- een radicale economische heropbouw in het vooruitzicht stelt. Gefundeerd op sociale en groene grondvesten en gespreid over een periode van vijf jaar, moet links de maatregelen bepleiten en uitvoeren die het uitzicht van onze economie voorgoed zullen wijzigen. Heropbouwen dus in plaats van heroplappen, met het oog op een betere –sociale, groene en duurzame- toekomst.
Meer lezen
