Hoe komt het toch dat de linkerzijde zowat overal ter wereld in het defensief zit? Waarom komt John Edwards, de enige presidentskandidaat met een links programma voor de Verenigde Staten, nauwelijks aan bod in de primaries? Waarom maakt het discours van Ségolène Royal geen schijn van kans in de retorische boksmatch met opponent Sarkozy? Waarom kiest Europa massaal voor rechtse leiders? Het solidariteitsverhaal is niet langer populair, vermoed ik, wanneer ik enkele artikels napluis op interessante facts en figures. Ik moet echter niet lang zoeken naar tien cijfers die een mens socialist maken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten