In 2004 had ik het voorrecht om deel te nemen aan een observatiemissie naar de Palestijnse gebieden (verslag van de missie). De muur, de blokkades, de checkpoints, de collectieve vernedering, de politieke impasse, de dood van Arafat tijdens ons verblijf: het liet allemaal een verpletterende indruk op me na. Het doet dan ook pijn te moeten vaststellen dat de situatie sindsdien alleen verergerd is: de hermetische afsluiting van Gaza, nieuwe nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, de verderzetting van de bouw van een apartheidsmuur, de spiraal van geweld die uit de bezetting voortkomt en die nu ook het hart van de Palestijnse samenleving treft. Het is mijn diepe overtuiging dat vrede in het Midden-Oosten (en de wereld) niet mogelijk is zonder een duurzame en rechtvaardige oplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict. De elementen van oplossing zijn al langer dan vandaag gekend en gaan terug op de doodeenvoudige naleving van het internationaal recht (VN-resoluties), iets waar Israël de grooste moeite mee heeft: de oprichting van een Palestijnse staat, het recht op terugkeer voor de Palestijnse vluchtelingen, de ontmanteling van de nederzettingen, ... Een Vlaamse delegatie met vertegenwoordigders uit het maatschappelijk middenveld vraagt vandaag opnieuw aandacht voor de opheffing van de blokkade op Gaza, de heropstart van de onderhandelingen en het vluchtelingenprobleem. Ze vraagt dat de Belgische regering alles in het werk stelt om een duurzame vrede te bereiken. Het integrale rapport van de delegatie lees je hier.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten