Voedselcrisis: de stille tsunami

De wereld staat nog maar eens in brand. Oorzaak: de stijgende voedselprijzen. Van Burkina Faso tot Egypte, van China tot Afghanistan en zelfs in het Westen komen mensen op straat: hongeropstanden in het Zuiden, koopkrachtmanifestaties in het Noorden. In toenemende mate worden mensen getroffen door de stijgende levensduurte die zich op wereldschaal voltrekt: +170% voor rijst, +140% voor maïs en + 130% voor graan sinds 2006. Als je weet dat een toename van de inflatie met 1% meer dan 16 miljoen wereldbewoners in de problemen brengt (berekeningen van de wereldvoedselorganisatie), kan je je iets voorstellen bij de problemen die aan de opstand ten grondslag liggen en de omvang ervan. In Senegal zijn de gevolgen van de voedselcrisis erg tastbaar: het traditionele maaltijdritueel met drie maaltijden wordt er vervangen door ófwel een maaltijd ’s ochtends (crouton de mayonnaise) ófwel een maaltijd ’s avonds (sachet de couscous). Voor wie in de Brousse woont is de situatie zo mogelijk nog ernstiger. Inmiddels noemt het VN-wereldvoedselprogramma (WFP), de crisis onomwonden de grootste uitdaging waar ze tegen aankijkt in haar 45-jarige geschiedenis en een ‘stille tsunami’ die meer dan 100 miljoen mensen op elk continent in hongersnood dreigt te storten.

Lees meer